емпиреј

(грч. empyros огнен) 1. највозвишениот дел од небото, исполнет со светлина и оган, престојувалиште на боговите (според старогрчкото верување) или на светците (според христијанското верување)
2. фиг. врв, висина.

Macedonian dictionary. 2013.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.